Ponad 800 lat wgryzania się żydostwa w polską ziemię i polski naród zrobiło swoje, bardzo wiele rodów, znanych i wielkich nazwisk "wielkich polaków" jest bardzo silnie skoligaconych z żydostwem, i nie ma to absolutnie nic wspólnego z Polską ani z Polskością, a wszystko z żydostwem.

Żydów w Polsce od wieków po dzień dzisiejszy cechowała nielojalność, polonofobia, dywersja, przestępczość i wręcz wroga i nienawistna postawa wobec Polaków, Polski i jej interesów. W dzisiejszej Polsce żydzi w stosunku do Polaków zachowują się w sposób demonstracyjnie pogardliwy - zamiast wdzięczności za wieki tolerancji odpłacają nam wprost fanatyczną nienawiścią.

Zgoda na piastowanie przez nich znacznej części stanowisk, na których podejmowane są decyzje określające losy państwa i narodu, jest prostą drogą do zguby.

Dlatego w tej nie mającej precedensu sytuacji zarzut "antysemityzmu" staje się coraz bardziej komplementem.

To sami żydzi sprawili, ze każdy Polak ma dzisiaj do wyboru: albo zostać "antysemitą", albo volksdeutsch'em i złotrzoną, sprzedajną łachudrą.

nihil novi

Żydostwo jest wszędzie, ...są we wszystkich partiach i organizacjach na lewicy i na prawicy, są na wszystkich szczeblach administracji państwowej, są w Rządzie i Sejmie, ...jako "euro-deputowani", są w organizacjach 'pozarządowych' i fundacjach, są bardzo licznie w Kościele Katolickim i w Episkopacie Polski, są w kadrach Wojska Polskiego, są w policji i sądownictwie, są we wszystkich mediach - po lewej i po prawej stronie, ...

anty-polscy, anty-narodowi, anty-patriotyczni, anty-chrześcijańscy i anty-katoliccy, ...specjaliści od liberalizmu, tolerancji, ekumenizmu, kosmopolityzmu i internacjonalizmu, aborcji, seksualizmu, pederastii i rewolucji obyczajowej, ...politolodzy, socjolodzy, filozofi, psycholodzy, pisarze, poloniści, i aktorzy, piosenkarze ..."artyści" ...indoktrynują, dezinformują, wyszydzają, fałszują, ośmieszają, zażydzają, kreują 'polską kulturę', prawodawstwo, literaturę, film i rozrywkę, ...kreują 'polską' rzeczywistość, ...kreują światopogląd ...zniewolonego, zżydzonego i bez ojczyzny... głupca XXI wieku.

"Kultura żyje, gdy jest spędzaniem wolnego czasu; umiera, gdy jest zawodem.   Kultura nigdy nie wypełnia czasu wolnego ludzi pracujących, gdyż jest ona wyłącznie pracą próżniaka.

Kultura jest rodzinnym dziedzictwem.   Albo tajemnicą między przyjaciółmi.   Reszta to geszeft."   Nicolás Gómez Dávila

W każdym kraju, w każdym narodzie, gdzie się osiedli to żmijowe plemię, przybłędy, poprzez rozluźnienie obyczajów, liberalizm i tolerancję, wyszydzanie i ośmieszanie historii, tradycji, obyczajów i kultury gospodarzy, odcinają naród od jego korzeni, eksterminując - poprzez ludobójstwo - intelektualne, narodowe i patriotyczne elity, pozbawiają Naród autorytetu i przywództwa, a następnie poprzez postępującą indoktrynację, korupcję i agenturalizm, oraz wywołanie sztucznego kryzysu władzy, doprowają gospodarzy do biedy, nędzy i ubóstwa, rezygnacji i rozpaczy, obce przybłędy ubezwłasnowalniają obywateli w ich własnym kraju - własnej Ojczyźnie, przy jednoczesnym tłumieniu i niszczeniu wszelkich form krytyki, obrony i prób odsłaniania i dekonspiracji ich niszczycielskich działań - poprzez zaciekły i nienawistny atak i zaszufladkowanie jako "antysemityzm", "faszyzm", "nazizm", "rasizm" i "fobie";

sami, uzurpując sobie i dla siebie władzę, obnoszą się i afiszują swoją "polskością" i "szlachectwem" - uzurpując sobie i nazywając się elitami przez siebie zniewalanego, zarażonego trądem tzw. "judeochrześcijaństwa", "ekumenii", "liberalizmu" i "tolerancji", ...i nic nieświadomego i bezgłowego Narodu Polskiego.

Ideologia politycznej poprawności = „kulturowy marksizm"

A + B + C + D + E + F + G + H + I + J + K + L + Ł + M + N + O + P + Q + R + S + Ś + T + U + V + W + X + Y + Z + Ż

• Magdalena Abakanowicz    -   artystka, profesor Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu, autorka monumentalnych gobelinów, tzw. abakanów. 3 maja 1998 r. została odznaczona Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski przez żyda, agenta KGB i SB prezydenta żydokomuny Aleksandra Kwaśniewskiego - Izaaka Stoltzmana

---




• Jan Abgarowicz    -   dywersant, członek Rady Fundatorów żydomasońskiej organizacji "Fundacja Odpowiedzialność Obywatelska"

---




• Łukasz Maria Abgarowicz - Abgner    -   polonofob, dywersant, był członkiem NSZZ "Solidarność"; W latach dziewięćdziesiątych zasiadał w Radzie Gminy Warszawa-Centrum, gdzie pełnił funkcję wiceprzewodniczącego. Działał w organach samorządu gospodarczego, m. in. w Izbie Przemysłowo-Handlowej Polska-RPA i Polskim Stowarzyszeniu Małych i Średnich Przedsiębiorstw. W latach 1997-2001 był wiceprezydentem Polskiej Izby Handlu, Usług i Producentów Rynkowych. Poseł na Sejm IV i V kadencji PO (od 2001). W 1990 działał w Ruchu Obywatelskim Akcji Demokratycznej, a następnie w Unii Demokratycznej i Unii Wolności. Od 2001 działacz Platformy Obywatelskiej. Jest wiceprzewodniczącym Zarządu Regionu Mazowieckiego i członkiem Rady Krajowej PO; poseł PO, głosował za przekazaniem żydom w USA $65 miliardów bezpodstawnych "odszkodowań"

---




• Leszek Abrahamowicz    -   aktor

---




• Gerard Abramczyk    -   dywersant, urodzony w USA; Od 1986 r. mieszka w Polsce na stałe; Obywatel Polski od sierpnia 1999 r. Był prezesem Polskiego Stowarzyszenia Public Relations [2002-2003].  Konsultant żydomasońskiej organizacji "Global Society for Organizational Learning" (06.2005).

---




• Stanisław Abramczyk    -   polonofob, komuch, dywersant, felietonista żydokomunistycznego i marksistowskiego "Dziś" - redaktor naczelny marksista-komunista Mieczysław F. Rakowski

---




• Chaim Abramowicz    -   szpicel, konfident tajnej policji carskiej; powieszony przez lud Warszawy 15 sierpnia 1831 r.

---




• Elżbieta Abramowicz    -   członek Rady Usług Pocztowych przy Prezesie Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty [10.2002). Dyrektor Departamentu Poczty w Ministerstwie Infrastruktury (10.2002).

---




• Lesław Abramowicz    -   dywersant, był naczelnikiem Wydziału Zatrudnienia i Spraw Socjalnych Krakowiego Zjednoczenia Budownictwa. Był zastępcą dyrektora ds. ekonomicznych w Krakowskim Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych [1980-1991]. Był zastępcą dyrektora ds. ekonomicznych w Krakowskim Szpitalu im. Rydygiera [1995-2001]. Był dyrektorem w Biurze Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Był Prezesem Narodowego Funduszu Zdrowia

---




• Marta Abramowicz    -   polonofob, dywersant, sodomita, lesbijka; wiceprezes Kampania Przeciw Homofobii - stowarzyszenie zainicjowane w roku 2001 przez grupę lesbijek i gejów

---




• Mieczysław Abramowicz    -   pisarz, tematyka żydowska, "Midrasz"

---




• Janina Abramowska    -   dywersant, prof. dr hab. literaturoznawca

---




• Paweł Abramski    -   były członek Kongresu Liberalno-Demokratycznego; były Wiceprzewodniczący Senackiej Komisji Regulaminowej i Spraw Senatorskich w Senacie IV kadencji. Były członek Senackiej Komisji Samorządu Terytorialnego i Administracji Państwowej w Senacie IV kadencji. Były członek Senackiej Komisji Praw Człowieka i Praworządności w Senacie IV kadencji. Były członek Senackiej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi w Senacie IV kadencji. Senator IV kadencji z listy Akcji Wyborczej Solidarność z okręgu Olsztyńskiego. Dyrektor Polsko-Niemieckiego Centrum Młodzieży [1995-2001). Był członkiem Klubu Parlamentarnego Polskiego Programu Liberalnego w Sejmie w Sejmie I kadencji. Były Przewodniczący Sejmowej Komisji ds. Przygotowania Ustawy Lustracyjnej w Sejmie I kadencji. Były członek Sejmowej Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych w Sejmie I kadencji.

---




• Anna Achmatowicz-Schwendimann       -   redaktor naczelny miesięcznika 'Twój Styl'  [03.2002-12.2004]

---




• Waldemar Achramowicz     -   polonofob, dywersant, był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Członek Sojuszu Lewicy Demokratycznej; Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego (11.2004). Członek komunistycznego Związku Byłych Żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego

---




• Stanisław Ackerman    -   przewodniczący Rady Powiatu Tczewskiego

---




• Monika Adamczyk-Grabowska    -   polonofob, dywersant,  prof. Zakład Kultury i Historii Żydów UMCS w Lublinie, autorka książek o żydach, członek "Otwarta Rzeczpospolita",

  "Otwarta Rzeczpospolita" oficjalnie: "Stowarzyszenie przeciw Antysemityzmowi i Ksenofobii powstałe w 1999 r. Stowarzyszenie liczy ponad 300 członków o różnych przekonaniach politycznych, różnych wyznań i bezwyznaniowych";  głównie jednak pochodzenia żydowskiego, oraz komuniści i ateiści; stowarzyszenie otrzymuje finansowe wsparcie ze strony antypolskiej, powiązanej z masonerią i światową finansjerą żydowską Fundacją im. Stefana Batorego - założona w Nowym Jorku, fundator i założyciel żyd, mason, globalista, międzynarodowy spekulant giełdowy George Soros, nowojorski "finansista" (o węgierskim rodowodzie, stąd m.in. nazwa fundacji).  W PRL została ona zarejestrowana w dniu 7 maja 1988 roku w Sądzie Rejonowym Warszawa Praga. Były to czasy reżimu gen. Wojciecha Jaruzelskiego; fundacja Batorego współpracuje i jest finansowana przez inną instytucję żydomasońską założoną przez George'a Sorosa "Open Society Institute" i ..."Fundacja Sorosa".

---




• Wojciech Adamiecki    -   bł. ambasador PRL-bis III w Izraelu

---




• Jerzy Adamkiewicz    -   dyplomata;  lata międzywojenne,  II Rzeczpospolita

---




• Włodzimierz Adamkiewicz    -   naczelnik wydziału w Ministerstwie Spraw Zagraniczynych (MSZ); lata międzywojenne, II Rzeczpospolita

---




• Katarzyna Adamów    -   dywersant, skończyła Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego (praca magisterska: "Prasa wolnomyślicielska wobec Kościoła Rzymskokatolickiego (1922-1936)", luty 2006). Pracuje w Biurze Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN w Warszawie.

---




• Anatol Adamski    -   polonofob, dywersant, prezes PZU; wspołzałożyciel i wspołwłaściciel Banku Inwestycji Gospodarczych - BIG

---




• Jerzy Adamski    -   komuch, krytyk literacki i teatralny, od 1984 r. był wykładowcą w Akademii Nauk Społecznych przy Komitecie Centralnym PZPR.

---




• Andrzej Adler    -   polonofob, dywersant, współwłaściciel kontrolnego pakietu udziałów gdańskiej spółki DGT (24,2 proc.). Firma powstała w 1991 r. Produkuje cyfrowe centrale telefoniczne przeznaczone dla sieci publicznej oraz wojska i policji, systemy dyspozytorskie wraz z cyfrowymi terminalami, modemy cyfrowe, stacje zasilające i inne urządzenia telekomunikacyjne oraz teleinformatyczne, wykorzystujące najnowsze techniki i technologie cyfrowego przesyłania głosu i danych. W roku 1999 spółka DGT testowała w Kwaterze Głównej NATO w Brukseli centralę DGT 3450. Eksperci sojuszu potwierdzili kompatybilność central DGT z natowskimi systemami łączności. Obecnie centrala DGT 3450 jest dominującym systemem w sieci łączności polskiej armii. Andrzej Adler wraz z Markiem Antoszem i Andrzejem Kassem (właściciele pakietu kontrolnego), którzy początkowo stanowili zarząd firmy, przeszli do rady nadzorczej i zajmują się planowaniem strategicznym. Adler jest prezesem, a pozostali wiceprezesami. W firmie pracuje ok. 200 osób, przy czym 40 proc. z nich ma wyższe wykształcenie. W 1999 r. przychody DGT wyniosły mniej więcej 125 mln zł.  W 2000 r. na 88. pozycji listy 100 najbogatszych żydaków tygodnika "Wprost;   powiązania z żydokomunistyczną nomenklaturą PRLu PZPR i SB.

---




• Mariusz Agnosiewicz - wł. - Mariusz Gawlik    -   polonofob, dywersant, mason, ur. w Bolesławcu; dziennikarz i redaktor internetowy oraz wydawca. Działacz masońskiego ruchu humanistyczno-wolnomyślicielskiego w Polsce. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. Założyciel i redaktor naczelny portalu wolnomyślicielskiego Racjonalista.pl - magazyn racjonalistów, gnostyków, sceptyków i ateistów; Autor kilkuset publikacji - głównie z zakresu oszczerstw i krytyki stosunków wyznaniowych, religioznawstwa, historii kościoła, wolności obywatelskich i prawa - w prasie internetowej i zwykłej (m.in. marksistowski miesięcznik Dziś, kwartalniki: Forum Klubowe i ordynarnie antykatolickie i antyreligijne czasopismo ateistów, żydów, masonów i wszelkiej maści bluźnierców - Bez Dogmatu, tygodniki: ordynarnie antykatolickie - Fakty i Mity i Przegląd, dwutygodnik Monitor Prawniczy, miesięcznik Jurysta - Magazyn Prawniczy). Od września 2006 członek redakcji dwumięsięcznika Res Humana. Współzałożyciel Stowarzyszenia Dziennikarzy i Mediów Internetowych, założyciel i prezes Polskiego Stowarzyszenia Racjonalistów. Współorganizator Polskiej Federacji Humanistycznej, zrzeszającej organizacje o profilu laickim w Polsce, członek zarządu żydomasońskiej Fundacji Sapere Aude. Mieszka w Warszawie.

---




• Romuald Ajchler    -   polonofob, dywersant, komuch, 1991-2004 Sojusz Lewicy Demokratycznej, od 2004 w Socjaldemokracja Polska

---




• Andrzej Ajnenkiel    -  wróg #1  Polskości, Narodu Polskiego i Wolnego i Niepodległego Państwa Polskiego, polonofob, komuch, dywersant, fanatycznie i zajadle nienawidzi polskości, Polaków i Polski,  prof. dyrektor Wojskowego Instytutu Historycznego (09.1999-06.2001); członek tzw. "komisji Michnika", która działała na terenie MSW mając dostęp do najtajniejszych materiałów w okresie od 12 kwietnia do 27 czerwca 1990 roku;

  były pracownik UOP-u, "antysemita" M. Grecki, autor pracy "Konfidenci są wśród nas..." tak pisał:" Tak zwana działała na terenie MSW mając dostęp do najtajniejszych materiałów w okresie od 12 kwietnia do 27 czerwca 1990 roku (...)

  W jej skład weszli: Andrzej Ajnenkiel, Jerzy Holzer, Adam Michnik i Bogdan Kroll   [wszyscy żydzi - red. polonica.net].  Jeden z nich figurował w kartotekach jako TW.

  Jedynym materiałem, który po sobie pozostawiła "Komisja", jest liczące dwie strony sprawozdanie wraz z enigmatycznym spisem materiałów archiwalnych i wnioskiem o przekwalifikowanie kategorii dokumentów z tej wyrywkowej listy. Nie wiadomo do jakich dokumentów członkowie "Komisji" mieli dostęp. Nie wiadomo, czy z tych materiałów nie zostały sporządzone kopie bądź odpisy, nie wiadomo wreszcie, gdzie takowe - jeśli istnieją - są przechowywane. Wiadomo, że jej członkowie mieli dostęp do akt współ­pracowników UB i SB. Nie wiadomo w jaki sposób pracowała "Komisja", nie istnieją żadne dokumenty, które mogłyby wskazać, z jakich obszarów archiwum MSW korzystali jej członko­wie. "Komisja" miała zapewne wgląd do wszystkich dokumentów, o jakie jej członkowie prosili - mówili pracownicy Biura Ewidencji i Archiwum UOP. Na pewno mieli też dostęp do ma­teriałów operacyjnych, wszystkich opatrzonych klauzulą "tajne specjalnego znaczenia". Nie ma jednak żadnej podstawy prawnej działania "Komisji". Korzystanie z dokumentów odbywało się poza wszelkimi procedurami obowiązującymi w MSW". W lutym 2000 r. odznaczony przez żyda, agenta KGB i SB prezydenta żydokomuny Aleksandra Kwaśniewskiego - Izaaka Stoltzmana Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

---




• Towia Ajzen    -   polonofob, komunista (od 1926); w II Rzeczpospolitej, za działalność antypaństwową dwukrotnie aresztowany (1933 i 1936 - wywieziony do Berezy Kartuskiej). XII 1936 wyjechał do Hiszpanii. Podczas podróży przez Niemcy został aresztowany przez władze hitlerowskie i zesłany do obozu koncentracyjnego. Dopiero po uwolnieniu dotarł do Hiszpanii, gdzie został komisarzem politycznym batalionu żydowsko-polskiego. Zginął 16 II 1938 na Froncie Estremadurskim. Po wojnie jego imię nadali komuniści Fabryce Pluszu i Dywanów w Łodzi oraz został odznaczony pośmiertnie w 1945 polskim Krzyżem Walecznych.

---




• Markus Ajzenszer - Eisenscher    -   polonofob, komunista od 1922, agent sowiecki. W 1925 ukończył Międzynarodową Szkołę Leninowską w Moskwie. 1930-33 członek Sekretariatu Krajowego KC Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy (KPZU). 1932-33 sekretarz okręgu wołyńskiego KPZU. W II Rzeczpospolitej, w latach 1926-28 i 1933-38 był więziony za działalność skierowaną przeciwko państwu polskiemu. Po zajęciu wschodniej Polski przez Sowietów we wrześniu 1939 organizował milicję ludową w Stryju i wskazywał władzom sowieckim Polaków, których należy aresztować. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w czerwcu 1941, uciekł na wschód (podobnie postąpiło tysiące innych Żydów polskich), do Kazachstanu, gdzie pracował w kołchozie.

---




• Mojżesz Ajzner    -    polonofob, agent sowiecki, konfident NKWD;   odznaczony przez rząd żydokomunistyczny Orderem Odrodzenia Polski; źródło: "Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego" Warszawa 1978-92

---




• Jerzy Albin    -   polonofob, komuch, były pracownik Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Warszawie. Były Dyrektor Generalny Sp. z o.o. AD NOVUM w Warszawie (1990-1993). W latach 1994-1996 był Dyrektorem i Prezesem w prywatnych firmach konsultingowo-usługowych. Główny Geodeta Kraju - Prezes Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii (05.12.2001-03.2004)

---




• Jerzy Albrecht - Finkelstein    -   wróg #1 Polskości, Narodu Polskiego i Wolnego i Niepodleglego Państwa Polskiego, polonofob, dywersant, komunista, stalinowiec, polakożerca, fanatycznie i zajadle nienawidził polskości, Polaków i Polski; W latach 30-tych działał w środowisku młodzieży komunistycznej, podczas okupacji w konspiracji. Od 1942 członek PPR, był sekretarzem Komitetu Warszawskiego. 1945-1948 I sekretarz Komitetu Warszawskiego i członek Komitetu Centralnego PPR, 1947-1948 członek Sekretariatu PPR. 1948 był członkiem Biura Organizacyjnego KC PPR oraz kierownikiem kolejno Wydziału Propagandy i Prasy oraz Działu Propagandy, Kultury i Oświaty KC PPR. Od 1948 działacz PZPR, pozostał kierownikiem Działu Propagandy, Kultury i Oświaty, tym razem KC PZPR, a także członkiem Biura Organizacyjnego KC (do 1954). 1948-1968 wchodził w skład KC PZPR, 1956-1961 sekretarz KC PZPR. 1950-1956 przewodniczący Prezydium Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy, 1955-1957 członek, a 1957-1961 zastępca przewodniczącego Rady Państwa. 1960-1968 był ministrem finansów. 1945-1969 poseł do KRN, na Sejm Ustawodawczy i Sejm PRL, 1952-1956 przewodniczący Komisji Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. 1952-1956 był także członkiem Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Narodowego. Jeden z czołowych stalinowców w Polsce. Jednak w 1956 stał się szybko jednym z czołowych “październikowców” - z tzw. frakcji “Puławian” - Żydów (popierających pewną reformę systemu i powrót Władysława Gomułki do władzy za cenę utrzymania się samemu u władzy), i dzięki temu utrzymał się u władzy przez następnych 12 lat. Po wypadkach marcowych 1968 popadł w niełaskę. Jako sfrustrowany Żyd (przez pozbawienie go władzy), w grudniu 1977 był sygnatariuszem “Listu 14” do II Konferencji Krajowej PZPR z krytyką polityki Edwarda Gierka...

---




• Przemysław Alexandrowicz    -   przewodniczący Rady Miasta Poznania, Senator VI kadencji. Wybrany w wyborach 25 września 2005 roku.

---




• Maurycy Allerhand    -   prof., członek Komisji Kodyfikacyjnej RP;   lata międzywojenne,  II Rzeczpospolita

---




• Andrzej Almert    -   rzecznik Prasowy Sądu Okręgowego dla Krakowa Śródmieście (02-03.2002).

---




• Anna Alot    -   aktywistka żydowska, współorganizator festiwali żydowskich w Polsce

---




• Antoni Alster - Nachum    -   wróg #1 Polskości, Narodu Polskiego i Wolnego i Niepodleglego Państwa Polskiego, polonofob, komunista, stalinowiec, zbrodniarz MBP i UB, agent sowiecki, polakożerca, fanatycznie i zajadle nienawidził polskości, katolicyzmu, Polaków, patriotyzmu i Polski; z ortodoksyjnej rodziny żydowskiej przeciwnej asymilacji; członek KPP, PPR, KC PZPR, funkcjonariusz PRL-owskich organów bezpieczeństwa, m.in. od 10 grudnia 1954 roku pierwszy zastępca Władysława Dworawskiego, następnie Edmunda Pszczółkowskiego, sprawujących kolejno funkcję przewodniczącego Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego. Następnie od 11 grudnia 1956 roku podsekretarz stanu (wiceminister) w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, odwołany 4 maja 1962 roku;

  Nie ukończył nawet szkoły podstawowej; niewykwalifikowany robotnik. Od 1924 w Komunistycznej Partii Polski. Ukończył Międzynarodową Szkołę Leninowską w Moskwie w 1931. Działał w Rzeszowie, Warszawie, Częstochowie; 1930 sekretarz okręgu KPP w Łodzi, a od 1935 członek Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy we Lwowie; wchodził w skład jej Sekretariatu Krajowego. Partia ta dążyła do oderwania od Polski całej Galicji Wschodniej wraz ze Lwowem i Wołyń. W latach 1924, 1929, 1930, 1932-35 i 1936 był aresztowany i skazywany na więzienie za działalność antypaństwową.

  W czasie walk frakcyjnych w kierownictwie KPP popierał frakcję tzw. “mniejszości”, czyli supremację Żydów w centralnych organach partii; koncepcji tej pozostał wierny do końca życia. Po zajęciu wschodniej Polski przez Armię Czerwoną we wrześniu 1939 współtworzył władzę sowiecką w Tarnopolu (brał udział w zniszczeniu monumentalnego pomnika marsz. Józefa Piłsudskiego w tym mieście), a potem we Lwowie. Po wybuchu wojny sowiecko-niemieckiej w czerwcu 1941 uciekł ze Lwowa na Kaukaz. Wyznaczony przez Międzynarodówkę Komunistyczną w Moskwie do organizowania grupy polskich komunistów i wojska polskiego w ZSRR, został skierowany do jej Szkoły Partyjnej w Kusznarenkowie. 1943-44 szef wydziału polityczno-wychowawczego 2 Dywizji Polskiej w ZSRR. Jednocześnie działał w Komitecie Organizacyjnym Żydów w Polsce. V-VIII 1944 szef wydziału polityczno-wychowawczego w utworzonym na wniosek kontrolowanego przez Żydów Centralnego Biura Komunistów Polskich - Polskim Sztabie Partyzanckim k. Równego na Wołyniu. VIII 1944 - I 1945 kierownik Wydziału Wojskowego KC PPR. W 1945 w składzie tzw. Pomorskiej Grupy Operacyjnej PPR, organizującej władzę komunistyczną na Pomorzu. 1945-47 I sekretarz PPR w Bydgoszczy. V-XII 1948 zastępca kierownika Wydziału Organizacyjnego KC PPR. IX-XII 1948 członek Sekretariatu KC PPR. W 1948 wszedł w skład Biura Organizacyjnego Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej; członek KC PZPR do 1964. W 1952 należał do gorliwych pracowników centralnej partyjnej komisji fałszowania wyborów do Sejmu, odbytych w tymże roku (J. Swiatło). I 1950 - IV 1952 zastępca kierownika, a w okresie IV 1952 - XII 1954 kierownik Wydziału Organizacyjnego KC PZPR. Zajmując to stanowisko zatwierdził formularz ankiety personalnej dla członków partii; było w niej wszystko: począwszy od daty i miejsca urodzenia kandydata, wykształcenie w szczegółach, służba wojskowa, życie prywatne, działalność wojenna, działalność społeczna, przeszłość polityczna, służba państwowa aż do chwili wypełniania ankiety; wypełnioną ankietę sprawdzał Departament X Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. XII 1954 - XII 1956 I zastępca przewodniczącego Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego przy Radzie Ministrów. XII 1956 - V 1962 wiceminister spraw wewnętrznych.

  Od chwili powstania PRL, poprzez cały okres stalinowski i do Października 1956 Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, następnie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych - czyli aparat terroru był de facto rękach Żydów, oni w zasadzie nim kierowali, co dawało im wielką władzę w partii i rządzie, w Polsce. Nikt łatwo z władzy nie rezygnuje, szczególnie w krajach dyktatorskich. Upadek stalinizmu i powrót do władzy etnicznych Polaków z Władysławem Gomułką na czele (X 1956) ograniczył władzę Żydów w Polsce, jednak tylko w niewielkim stopniu. W KC PZPR i w rządzie był swoisty dualizm władzy, na co najlepszym przykładem było Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w latach 1956-1962. W ówczesnym MSW były dwa ośrodki kierowania. Jednym kierował wiceminister Mieczysław Moczar, a drugim wiceminister Antoni Alster. “...te dwa ośrodki nie tylko nie współdziałały ze sobą, lecz bywało, że nawet zwalczały się. Najbardziej cieszono się, gdy drugiemu ośrodkowi coś się nie udało. Były nawet przypadki przeprowadzania wzajemnych tajnych rewizji w miejscu pracy i podkradanie spraw. W czasie posiedzenia kolegium czy narad albo obaj wiceministrowie przemawiali, albo obaj milczeli. Kierownictwo partyjne znało tę sytuację, lecz... tolerowało ją” (Franciszek Szlachcic). Wraz z odejściem Antoniego Alstera skończył się podział Ministerstwa na dwa ośrodki kierowania. V 1962 - I 1968 wiceminister gospodarki komunalnej. Od XII 1945 poseł do Krajowej Rady Narodowej, a od 1947 na Sejm PRL. Odznaczony przez rząd żydokomunistyczny Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski; źródło: "Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego" Warszawa 1978-92

---




• Wojciech "Fokus" Alszer    -   dywersant, "whiger", przedstawiciel muzyki hip-hopowej w PRLu-bis III, współtwórca Paktofoniki i Pokahontaz; propagator prymitywizmu i pseudokultury slamsów

---




• Paweł Althamer    -   rzeźbiarz, twórca instalacji, filmów video

---




• Helena (Chaja) Altenberg    -   agent NKWD, agent i kolaborant sowiecki 1939-41; Ukończyła żydowską szkołę podstawową. W ruchu robotniczym (Zw. Nauczycieli Żydów) i komunistycznym od 1924 (KPP). 1939-41 wysługiwała się okupantom sowieckim w Białymstoku, a po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w czerwcu 1941 uciekła do Kazachstanu. W 1943 zgłosiła się do pracy w komunistycznym Związku Patriotów Polskich (ZPP) w Moskwie. 1944-46 sekretarz, a następnie kierownik wydziału personalnego Centralnej Szkoły Partyjnej. 1946-61 pracownik (starszy instruktor propagandy) w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego, a następnie w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych;   odznaczona przez rząd żydokomunistyczny Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski; źródło: "Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego" Warszawa 1978-92

---




• Felicja Alter    -   polonofob, komunistka, nauczycielka, dziennikarka, działaczka komunistaczna (SDKPiL i KPP). Od 1927 przebywała we Francji, w latach 1935-37 w Moskwie, współpracując nadal z KPP i aktywnie działając w międzynarodowym ruchu komunisytcznym jako agentka Kremla. Po wojnie była agentką najpierw komunistycznej PPR a potem PZPR we Francji. Do Polski wróciła w 1959;   odznaczona przez rząd żydokomunistyczny Złotym Krzyżem Zasługi

---




• Leon Alter    -   polonofob, komunista; brat Felicji; Od 1905 członek SDKPiL, a od 1918 Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (później KPP). 1919-23 referent i 1923-24 kierownik wydziału do spraw wychodźstwa żydowskiego w Państwowym Urzędzie Emigracyjnym przy Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej. 1924-39 kierownik żydowskiego Tow. Opieki nad Emigrantami “Hias”, finansowanego przez Żydów amerykańskich. Podczas II wojny światowej na Zachodzie, ostatnio w Brazylii. Do Polski przyjechał w 1945 i do 1950 kierował ponownie instytucją “Hias”; następnie (1950-55) był inspektorem w Ministerstwie Żeglugi ... ; Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

---




• Leon Alter    -   polonofob, komunista, zbrodniarz, ludobójca. W 1917 przebywając w Rosji wziął udział w rewolucji październikowej. Po zwycięstwie bolszewików został sędzią śledczym w Trybunale Wojskowo-Rewolucyjnym w Moskwie, a w 1918 w Ogólnorosyjskiej Nadzwyczajnej Komisji do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem (WCzK), skazując na śmierć setki, jeśli nie tysiące ludzi, przeciwników komunizmu. Rzekomo jako członek misji Rosyjskiego Tow. Czerwonego Krzyża, a de facto jako agent bolszewicki, 20 XII 1918 przybył do Warszawy, gdzie rozszyfrowany, został 2 I 1919 odstawiony do granicy. Został ponoć ranny podczas rzekomej próby zamordowania go przez polskich żandarmów na granicy.

---




• Paweł Althamer    -  "artysta"

---




• Henryk Altman    -   polonofob, komunista, stalinowiec, historyk stalinowski; adwokat (UWarsz.), dziennikarz, działacz związkowy (1925-39 sekretarz generalny Zw. Zaw. Nauczycieli Średnich Szkół Żydowskich) i komunistyczny. W 1928 wszedł w skład Centralnego Wydz. Zawodowego KC KPP; 1932-39 członek Komitetu Wykonawczego Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych. 1923 i 1926 aresztowany za działalność wywrotową. W latach 1939-41 mieszkał na okupowanym przez Sowietów Wołyniu (Kowel, Łuck), gdzie wysługiwał się okupacyjnej władzy. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w czerwcu 1941, uciekł do obwodu wołgogradzkiego, pozostawiając w Łucku na łasce losu żonę i syna, których Niemcy zamordowali. Od 1943 działacz stalinowskiego Związku Patriotów Polskich w Moskwie. Wraz z pierwszą ekipą PKWN przybył w lipcu 1944 do Chełma, a następnie do Lublina. 1945-52 kierownik Departamentu Pracy. Od 1948 członek PZPR. W latach 1945-51 delegat pol. w Radzie Administracyjnej Międzynarodowego Biura Pracy i wielokrotnie członek delegacji pol. na Zgromadzenie Ogólne ONZ. Od 1945 był wielokrotnie delegowany przez rząd w rozmaitych misjach państwowych za granicę. 1952-65 dyrektor naczelny Archiwów Państwowych w Warszawie, w których dokonał żydowskich porządków; odznaczony przez rząd żydokomunistyczny Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski; źródło: "Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego" Warszawa 1978-92

---




• Jolanta Ambrosewicz-Jacobs    -   polonofob, dywersant, tolerasta, magister filologii polskiej - UJ; dr. Instytut Europejstyki - Uniwersytet Jagielonski; specjalistka od socjotechnik, "tolerancji"; Simon Wiesenthal Center w Nowym Jorku - 1997; The Rabbi Marc Tannenbaum Foundation, New York - 1998; The Soros Foundation 1998-2000; red.  autorka książek o tematyce żydowskiej

---




• Maria Ambroży    -   Gmina Wyznaniowa Żydowska we Wrocławiu

---




• Katarzyna Amkieh    -   dywersant, była rzecznikiem prasowym Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad (09.2003).

---




• Stefan Amsterdamski - Saul Henrykowski    -   polonofob, dywersant, filozof, prof., Rektor Szkoły Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk;  zbrodniarz - uczestnik porozumienia ponad głowami narodu polskiego ze zbrodniarzami PZPR i SB - "okrągły stół", potem w gabinecie agenta NKWD stalinowca Tadeusza Mazowieckiego

---




• Andrzej Ananicz    -   polonofob, dywersant, agent Moskwy, były Sekretarz Stanu ds. Zagranicznych w Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy [1995]. Był ambasadorem RP w Turcji (10.2003).  były Szef Agencji Wywiadu.

---




• Aleksandra Ancukiewicz    -   UW Studenckie Koło Naukowe Sekcja Historii i Kultury Żydów

---




• Andrzej Ancygier    -   UWr,

---




• Janusz Anderman    -   dywersant, prozaik, scenarzysta, tłumacz

---




• Nina Andrycz    -   polonofob, aktorka; była drugą żoną zbrodniarza Józefa Cyrankiewicza, jednego ze stalinowskich premierów PRL (1952, 1954-70).

---




• Gosia Andrzejewicz    -   piosenkarka

---




• Jerzy Andrzejewski    -   polonofob, dywersant, prozaik, publicysta, komuch, trockista, stalinowiec;  w latach stalinowskich 1952-1954 redaktor naczelny żydokomunistycznego "Przeglądu Kulturalnego"; w latach stalinizmu 1952-1957 poseł na Sejm; członek-założyciel KOR - żydokomuna, trockiści (KOR powstał z najbardziej antypolskich struktur partyjnych: WKP(b), KPZU, KPU(b), KPB(b), KPF, KPD(Niemiec), MOPRu.)

---




• Leon Andrzejewski - właśc. nazw.- Ajzen Lajb-Wolf    -   wróg #1 Polskości, Narodu Polskiego i Wolnego i Niepodległego Państwa Polskiego, polonofob, stalinowiec, polakożerca, fanatycznie i zajadle nienawidził polskości, Polaków i Polski, wicedyrektor IV, III Departamentu - zbrodniarz ludobójca MBP i UB

  mąż Krystyny Żywulskiej, działacz komunistyczny, pułkownik Urzędu Bezpieczeństwa (UB). Chodził do szkół żydowskich w Łodzi. Od 1928 członek KPP. 1929-33 i 1934-39 przebywał we więzieniu za działalność antypaństwową. 1939-41 wysługiwał się władzy sowieckiej we Lwowie; sowietyzował tamtejsze związki zawodowe. Od 1943 politruk w Wojsku Polskim w ZSRR. 1944 zastępca komendanta “polskiej” szkoły służby bezpieczeństwa w Kujbyszewie (Rosja) i z absolwentami tej szkoły (głównie Żydzi) przybył do zajętego przez Armię Czerwoną Lublina w lipcu 1944. Mianowany kierownikiem Ochrony PKWN; 1944-46 zastępca kier. Wydziału Personalnego Resortu Bezpieczeństwa Publicznego, jednocześnie dowódca Szkoły Oficerskiej Urzędu Bezpieczeństwa (UB); 1946-48 dyrektor Gabinetu Ministra BP; 1948-49 zastępca komendanta Centrum Wyszkolenia Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (MBP) w Legionowie; 1949-53 wicedyr. Departamentu IV MBP; 1953-54 p.o. dyr. Dep. III MBP; 1954-55 wicedyr. Dep. III MBP; 1955 1956 wicedyr. Dep. IV Komitetu ds. BP; 1956-57 wicedyr. Dep. I Komitetu ds. BP. Zwolniony 30.1.1957. Pracownik MSW do 1960. Współodpowiedzialny za zbrodnie okresu stalinowskiego w Polsce.

---




• Zenon Andrzejewski    -   aktywista żydowski, "Słowo Żydowskie"

---




• Waldemar Andzel    -   polonofob, dywersant, lewak, poseł PiS, głosował za przekazaniem żydom w USA $65 miliardów bezpodstawnych "odszkodowań"

---




• Alfred Angiersztajn    -   wróg #1 Polskości, Narodu Polskiego i Wolnego i Niepodległego Państwa Polskiego, polonofob, stalinowiec, agent sowiecki, wysokiej rangi aparatczyk, polakożerca, fanatycznie i zajadle nienawidził polskości, Polaków i Polski; działacz komunistyczny od 1930 (KPP). 1937-39 walczył w Hiszpanii; został członkiem Komunistycznej Partii Hiszpanii. Po klęsce komunistów w Hiszpanii był więziony we francuskim obozie w Gurs (1939-41), a następnie wywieziony na roboty do Niemiec. Po przyjeździe do Polski w 1945 przystąpił do budowania komunizmu w naszym kraju. 1945-48 zastępca kierownika Wydziału Komunikacyjnego Polskiej Partii Robotniczej (PPR). 1945-57 przewodniczący Centralnej Komisji Rewizyjnej Związków Zawodowych i 1950-70 przewodniczący Głównej Komisji Rewizyjnej Związku Zawodowego Kolejarzy; odznaczony przez rząd żydokomunistyczny Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski;   źródło: "Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego" Warszawa 1978-92

---




• Andrzej Anklewicz    -   polonofob, dywersant, komuch, oficer SB, absolwent Wydziału Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Był funkcjonariuszem Komendy Stołecznej MO, a od 1982 r. pracował w MSW. Zajmował się m.in. rozpracowywaniem opozycji. Po 1989 r. był wicedyrektorem gabinetu Andrzeja Milczanowskiego, szefa resortu spraw wewnętrznych. Kierował zespołem doradców premiera Józefa Oleksego, a po tym, jak Oleksego oskarżono o rzekome związki z rosyjskim wywiadem, został wiceministrem w MSW. Od stycznia do listopada 1997 r. był szefem Straży Granicznej. W 2001 r. został szefem Generalnego Inspektoratu Celnego.

---




• Grażyna Antoniewicz    -  

---




• Herc Antopolski    -   płk. kwatermistrz masowej stalinowskiej organizacji młodzieżowej “Służba Polsce”

---




• Krzysztof Anuszkiewicz    -   dywersant, Tajny Współpracownik i agent SB, Akcja Wyborcza Solidarność, Suwałki

---




• Agata Araszkiewicz    -   polonofob, dywersant, feministka , aktywistka żydowska, Centrum Kultury Żydowskiej; w zespole redakcyjnym pisma "Krytyka Polityczna" - nazwa pisma nawiązuje do tzw. 'młodopolskiej' "Krytyki" Wilhelma Feldmana

---




• Andrzej Arendarski    -   dywersant, mason, w latach 1990-1992 prezes Krajowej Izby Gospodarczej. W lipcu 1992 został powołany na stanowisko ministra współpracy gospodarczej z zagranicą w gabinecie Hanny Suchockiej. W październiku 1993 powrócił do funkcji prezesa Krajowej Izby Gospodarczej. Od 2002 jest przewodniczącym Stronnictwa Demokratycznego;   przez cały czas trwania PRL funkcjonowała w Polsce przybudówka PZPR, koncesjonowana partia pod nazwą Stronnictwo Demokratyczne, która miała i nadal ma korzenie masońskie;   ostatnim aktem sojuszniczym SD z PZPR, były wybory do Sejmu kontraktowego w czerwcu 1989 r.

---




• Iwona Arent    -   polonofob, dywersant, poseł PiS, głosowała za przekazaniem żydom w USA $65 miliardów bezpodstawnych "odszkodowań"

---




• Paweł Arndt    -   polonofob, dywersant, lewak, poseł PO, głosował za przekazaniem żydom w USA $65 miliardów bezpodstawnych "odszkodowań"

---




• Agnieszka Arnold    -   reżyser

---




• Katarzyna Arnhold    -   kompozytor

---




• Łazarz Aronsztam - przybrane nazw. - Izaak Symchowicz    -   polonofob, Litwak, znający język polski; działacz komunistyczny. Po wybuchu I wojny światowej wraz z rodziną ewakuował się do Czernihowa na Ukrainie.Tam w 1915 wstąpił do rosyjskiej bolszewickiej SDPRR(b) i działał wśród miejscowych robotników. W 1917, po rewolucji lutowej, został członkiem Dumy Miejskiej w Charkowie z listy bolszewików. Wziął udział w rewolucji bolszewickiej w Moskwie w listopadzie 1917 w szeregach Czerwonej Gwardii, a w lipcu 1918 uczestniczył w zdławieniu antybolszewickiego buntu eserowców w Moskwie. Do 1924 komisarzem politycznym 4 Dywizji im. “Proletariatu Niemieckiego”, a następnie Inspekcji Artylerii Armii Czerwonej. W 1924 wybrany do Centralnego Komitetu Wykonawczego Rad Sowieckiej Białorusi. Jako doświadczony działacz partyjny został w sierpniu 1924 skierowany przez Międzynarodówkę Komunistyczną w Moskwie (jako jej agent) do pracy partyjnej w Polsce. Po nielegalnym przyjeździe do Polski został dokooptowany do Komitetu Centralnego i Sekretariatu KC Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi, która dążyła do oderwania od Polski całych ziem północno-wschodnich, włącznie z Białymstokiem. W lutym 1926 aresztowany i do stycznia 1928 więziony za nielegalne przekroczenie granicy, nielegalny pobyt w Polsce i działalność antypaństwową i antypolską. Po wyjściu z więzienia wyjechał od razu do Związku Sowieckiego. Zajmował tam najpierw odpowiedzialne stanowiska w partii na Białorusi (m.in. 1930-33 członek Biura Politycznego KC KP(b)B), a następnie w wojsku: 1933-37 naczelnik Zarządu politycznego i zastępca głównodowodzącego Dalekowschodniej Armii Specjalnej (Chabarowsk), a od 1937 na tym samym stanowisku w Moskwie. Aresztowany przez NKWD w 1937 i stracony.

---




• Stanisław Arski - Apfelbaum    -  

---




• Stefan Arski - Artur Salman    -   wróg #1 Polskości, Narodu Polskiego i Wolnego i Niepodleglego Państwa Polskiego, polonofob, komuch, dywersant, agent sowiecki, polakożerca, fanatycznie i zajadle nienawidził polskości, Polaków i Polski, z ortodoksyjnej antypolsko nastawionej rodziny (ur. Łódź); W młodzieżowym ruchu socjalistycznym od 1931 (Zw. Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej). Od 1932 członek PPS i publicysta prasy socjalistycznej; współzałożyciel pisma "Płomienie" przewodniczący Rady Głównej wileńskiej "Wolności" 1939-1940; we wrześniu 1939 znalazł się na Zachodzie i w latach 1941-47 mieszkał w USA; prowadził działalność agenturalną na rzecz Sowietów wśród polonii w USA. Potem główny twórca "czarnej" legendy emigracji i Polonii; zastępca redaktora naczelnego "Robotnik Polski" w USA 1941-1943, redaktor naczelny "Robotnika"; - "Robotnik" po II w.sw. nawiązał kontakt z reżymem warszawskim i w 1947 przyjechał do Polski. Zaraz po przyjeździe został członkiem władz naczelnych komunizowanej coraz bardziej PPS i redaktorem naczelnym “Robotnika”. Od XII 1948 członek PZPR. W okresie stalinowskim członek Biura Organizacyjnego KC PZPR i przewodniczący Związku Zawodowego Dziennikarzy. XII 1948 - 1951 zastępca redaktora naczelnego organu KC PZPR “Trybuny Ludu”, a w latach 1951-68 redaktor naczelny tygodnika “Swiat”. Przodował w dziele zohydzania dziejów Polski i to nie tylko w okresie stalinowskim. Kiedy Arski był przewodniczącym Związku Zawodowego Dziennikarzy Polskich, w jego władzach byli wówczas sami żydzi: Aleksandrowicz, Frysz, Haber, Knauff, Marcowa, Monasterska, Sachnowski, Szydłowski-Szauzer.

---




• Grzegorz Artman    -   aktor

---




• Ascheberg Z.    -   polonofob, polakożerca, komuch, sędzia, Gorzów Wlkp. szczególnie aktywny w działaniach represyjnych wobec opozycji politycznej

---




• Szymon Askenazy    -   historyk, dyplomata, mason; lata międzywojenne, II Rzeczpospolita

---




• Feliks Aspis    -   wróg #1 Polskości, Narodu Polskiego i Wolnego i Niepodleglego Państwa Polskiego, polonofob, stalinowiec, polakożerca, stalinowski zbrodniarz ludobójca, fanatycznie i zajadle nienawidził polskości, katolicyzmu, Polaków, patriotyzmu i Polski; płk. prokurator Prokuratury Generalnej

---




• Halina Aszkenazy-Engelhard    -   autorka książek o tematyce żydowskiej

---




• Łukasz Atowski    -  

---




• Symche Auerhan    -   polonofob, komunista, agent sowiecki; Od 1918 działał w szeregach żydowskiej organizacji młodzieżowej “Jungd” w Rzeszowie, która najpierw była pod wpływami Poalej Syjonu, a od 1921 Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (KPRP). Członek i działacz KPRP w Rzeszowie od 1924, następnie w Warszawie (1926-28) i Częstochowie (1928). Aresztowany w 1928 za działalność antypaństwową i skazany na 6 lat więzienia. Zwolniony w 1934, został sekretarzem Komitetu Okręgowego KPP w Lublinie. Aresztowany ponownie w lutym 1935 i skazany na 5 lat i 4 miesiące więzienia. Po zajęciu wschodniej Polski przez Armię Czerwoną we wrześniu 1939 udał się do Lwowa, gdzie wysługiwał się sowieckim władzom okupacyjnym w szeregach policji, która krwawo rozprawiała się z Polakami w tym mieście. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej uciekł aż do Uzbekistanu (Samarkanda). 1942-43 przeszkolony w Międzynarodowej Szkole Partyjnej Komitezu Wykonawczego Międzynrodówki Komunistycznej w Kusznarenkowie (Baszkiria), został przerzucony na Polesie, aby szpiegować dla władz sowieckich i podporządkowywać tamtejsze lewicowe oddziały partyzanckie sowieckim reprezentantom. Po wykonaniu tego zadania, został skierowany z podobnym zadaniem na Lubelszczyznę, tym razem szpiegować działaczy Polskiej Partii Robotniczej i jej oddziały partyzanckie. W marcu 1944 został wysłany przez dowództwo obwodu komunistycznej Armii Ludowej do Warszawy w celu nawiązania łączności z Komitetem Centralnym PPR. W drodze zginął pod Berejowem koło Lubartowa w walce z żandarmerią niemiecką. Nie jest jednak wykluczone, że KC PPR postanowiła pozbyć się niewygodnego dla siebie szpiega.

---




• Anna Augustowska    -   polonofob, dywersant, felietonistka żydolewackiej "Gazety Wyborczej" − Lublin, tematyka żydowska

---




• Edward Augustyn    -   "Żydzi polscy"

---




• Andrzej Aumiller    -   polonofob, dywersant, lewicowiec, świnia Orwell'owska, działacz socjaldemokratyczny; mandat poselski z ramienia koalicyjnej Unii Pracy od 2001 (był również posłem w latach 1989-1991 oraz 1993-1997). Członek sejmowej komisji skarbu państwa i zastępcą przewodniczącego sejmowej komisji rolnictwa i rozwoju wsi. W latach 2001-2005 był członkiem Unii Pracy. W lipcu 2004 został wiceprzewodniczącym, a w kwietniu 2005 przewodniczącym sejmowej komisji śledczej powołanej do zbadania tzw. afery Orlenu. W lipcu 2005 roku odszedł z Unii Pracy i został członkiem [oddelegowany do] Samoobrony RP.

---




• Erwin Axer    -   ur. 1917 r. we Lwowie reżyser teatralny

---




• Tadeusz Aziewicz    -   polonofob, dywersant, komuch, ekonomista, działacz samorządowy i państwowy, poseł PO na Sejm; W latach 1987-1989 pracował w firmie konsultingowej "Doradca" (jej szefem był Jan Krzysztof Bielecki). Wspólnie z Donaldem Tuskiem brał udział w tworzeniu trójmiejskiego środowiska liberałów, na przełomie lat 80. i 90. zakładał gdański Kongres Liberałów. Należał kolejno do Kongresu Liberalno-Demokratycznego, Unii Wolności i Platformy Obywatelskiej. Członek władz regionalnych i krajowych PO; poseł PO, głosował za przekazaniem żydom w USA $65 miliardów bezpodstawnych "odszkodowań"

---




•    -  

---

A + B + C + D + E + F + G + H + I + J + K + L + Ł + M + N + O + P + Q + R + S + Ś + T + U + V + W + X + Y + Z + Ż

• Kamilla Baar    -   aktorka

---




• Zbigniew Bachman    -   dyrektor Polskiej Izby Przemysłowo-Handlowej Budownictwa  (10.2003 - 05.2004)

---




• Klaus Bachmann    -   dywersant, dziennikarz, publicysta, historyk, politolog, autor książek; ur. w Bruchsal, niemieckim miasteczku niedaleko granicy francuskiej; W 1988 r. osiadł na stałe w Polsce i zaczął regularnie pisać do kilku zagranicznych gazet, oraz Rzeczpospolita, Polityka, Tygodnik Powszechny. W 2000 r. obronił na Uniwersytecie Warszawskim pracę doktorską na temat konfliktu polsko-ukraińskiego w Galicji w latach 1907-1914. Został kierownikiem katedry politologii w Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. Willy Brandta na Uniwersytecie Wrocławskim. W 2004 r. został także visiting professor na uniwersytecie w Wiedniu z zakresu historii Polski XIX i XX wieku. W latach 2000- 2001 oraz od roku 2005 jest członkiem powiązanej ze światową żydomasonerią i żydofinansjerą, żydomasońskiej i antypolskiej Fundacji im. Stefana Batorego" - fundacja założona w Nowym Jorku przez żyda, masona, spekulanta gieldowego George'a Sorosa, nowojorskiego finansistę (o węgierskim rodowodzie, stąd m.in. nazwa fundacji). W PRL została ona zarejestrowana w dniu 7 maja 1988 roku w Sądzie Rejonowym Warszawa Praga. Były to czasy reżimu agenta sowieckiego Wojciecha Jaruzelskiego. W 2006 roku został profesorem nadzwyczajnym w instytucie politologii Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Wykłada też w Instytucie Studiów Międzynarodowych na Uniwersytecie Wrocławskim. Publikuje w żydokomunistycznej Polityce, żydokomunistycznej Gazecie Wyborczej i w niektórych niemieckich mediach. Mieszka we Wrocławiu.

---




• Bronisław Baczko - Gideon    -   polonofob, komunista, stalinowiec, filozof marksistowski, podpułkownik, politruk (tzw. oficer pol-wychu) - został oddelegowany na Wydział Filozofii. Na tym wydziale jako profesor ponosi lwią część odpowiedzialności za stalinizację prac nad polską filozofią i myślą społeczną doby powstań (wg A. Walickiego, Umysł zniewolony po latach); historyk idei i myśli społecznej; Do 1968 roku był jednym, obok m. in. Leszka Kołakowskiego, uczonych z kręgu tzw. warszawskiej szkoły historyków idei, profesorem historii filozofii na Uniwersytecie Warszawskim i w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN.

  W okresie stalinowskim był majorem LWP i członkiem zespołu redakcyjnego organu teoretyczno-politycznego Głównego Zarządu Propagandy WP “Nasza Myśl”. Jako stalinowski filozof był uczniem jednego z najgorliwszych stalinistów w PRL, marksistowskiego “profesora” Adama Schaffa, którego czołowy ideolog partyjny w Polsce >Roman Werfel nazwał “straszliwym terrorystą”. Baczko był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego. W okresie stalinowskim zajadle atakował filozofię nie-marksistowską. Usunięty z Uniwersytetu wraz z Leszkiem Kołakowskim, Włodzimierzem Brusem, Zygmuntem Baumanem, Marią Hirszowicz i Janiną Zakrzewską (wszyscy żydzi-polonofobi), już 25 marca 1968, w związku z tzw. wydarzeniami marcowymi 1968 roku (antyreżymowe demonstracje studenckie inspirowane przez post-stalinowców, głównie pochodzenia żydowskiego). W 1968 wyjechał z Polski do Francji.

  Jego wychowankowie z lat 1966-1968 odgrywają do dziś istotną rolę w polskiej humanistyce.

---




• Jerzy Baczyński    -   wróg #1 Polskości, Narodu Polskiego i Wolnego i Niepodległego Państwa Polskiego, polonofob, dywersant, mason, fanatycznie i zajadle nienawidzi polskości, katolicyzmu, Polaków i Polski, redaktor naczelny żydokomunistycznej "Polityki". Podobnie jak jego poprzednik na tym stanowisku, marksista-komunista Mieczysław F. Rakowski, odpowiedzialny za rolę odgrywaną przez "Politykę" jako jednego z czołowych centrum lobby filosemickiego w prasie, za ciągłe podważanie i ośmieszanie polskich tradycji narodowych i wartości chrześcijańskich; Członek tzw. Komisji Trójstronnej (Trilateral Commision).

---




• Krzysztof Kamil Baczyński    -   lewicowiec, poeta, zginął w pierwszych dniach Powstania Warszawskiego;   matka Krzysztofa Kamila była neofitką - z urodzenia żydówką, tak jak jej brat, nauczyciel gimnazjalny, dr Adam Zieleńczyk;   ojciec Stanisław Baczyński - Bittner pisarz, publikował też w jidysz, który znał doskonale; kuzynką Krzysztofa, wujeczną siostrą (Baczyńskiego matka i Turlejskiej ojciec Adam Zieleńczyk byli rodzeństwem) była Maria Turlejska, zagorzała stalinistka, wieloletnia agentka MBP i UB

---




• Karol Bader    -   dr praw, dyplomata II Rzeczypospolitej. W czasie I wojny światowej kierował placówką Naczelnego Komitetu Narodowego w Bernie (Szwajcaria). W 1918 był urzędnikiem w Departamencie Stanu Rady Regencyjnej w Warszawie. Po powstaniu państwa polskiego w XI 1918 został naczelnikiem wydziału w Departamencie Polityczno-Ekonomicznym Ministerstwa Spraw Zagranicznych, następnie: 1921-23 radca poselstwa i 1923-24 charge d’affaires poselstwa RP w Pradze; 1924-31 pracował w centrali. Podczas II wojny światowej w Londynie (nadal związany z polskim MSZ).

  Po wojnie szybko nawiązał kontakt ze stalinowsko-komunistycznym reżymem warszawskim i powrócił do Polski. Był jednym z nielicznych dyplomatów II Rzeczypospolitej przyjętych do służby dyplomatycznej PRL; pracował w centrali. Jest to jeszcze jeden więcej dowód na to, że wielu żydów wysługuje się każdemu systemowi politycznemu, który jest aktualnie u władzy w danym państwie.

---




• Bogusław Bagsik    -   wróg #1 Polskości, Narodu Polskiego i Wolnego i Niepodległego Państwa Polskiego, polonofob, dywersant, żydowski hochsztapler i oszust, aferzysta, złodziej, okradł i zubożył Polskę na wiele [ponad 400] milionów złotych; W nocy z 31 lipca na 1 sierpnia 1991 roku, dwie godziny przed zamknięciem dla nich granic kraju, obaj właściciele Art-B [Bagsik i Gąsiorowski] wyjechali do Izraela. Tam szybko uzyskali obywatelstwo, co uchroniło ich przed wysłanym za nimi międzynarodowym listem gończym, ponieważ Izrael zawsze odmawia deportacji własnych obywateli do innych krajów.

  Bagsik i Gąsiorowski zakupili w Izraelu akcje koncernu naftowego PAZ za kilkadziesiąt milionów dolarów. W roku 1994 roku Bagsik podczas pobytu w Szwajcarii, gdzie nie chroniła go jurysdykcja państwa Izrael, został zatrzymany i osadzony w areszcie. Po trwającej prawie dwa lata procedurze ekstradykcyjnej (w tym czasie miała rzekomo odbyć się próba odbicia Bagsika z aresztu) w lutym 1996 wydano go Polsce. Tu zarzucono mu m.in. zagarnięcie ponad 400 mln zł metodą oscylatora (doliczono się 620 wielokrotnie oprocentowanych czeków), przekupstwo urzędników bankowych i działanie na szkodę spółki. Bagsik bronił się twierdzeniem, że oscylator wymyślony został przez niego i nie był zakazany prawem. W lutym 1998 rozpoczął się proces, a w październiku - po wpłaceniu 2 mln zł kaucji - oskarżonego wypuszczono na wolność. Po wyjściu z aresztu Bagsik został prezesem Zakładów Futrzarskich Kurów S.A. i próbował podpisać kontrakt z armią polską oraz wojskami NATO na dostawę skórzanych kurtek dla pilotów. 20 października 2000 skazano go na 9 lat więzienia.

  Obrońcy wnieśli apelację, ale nieskutecznie - 22 stycznia 2002 wyrok został potwierdzony, a w sierpniu B. Bagsik zgłosił się do więzienia. Do odsiedzenia pozostało mu wówczas niespełna 4 lata.   Obecnie "szlachcic jerozolimski" na czerwonych salonach żydokracji w PRL-bis

---




• Jerzy Bahr    -   dyplomata, od 21 stycznia 2005 Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego przy Prezydencie RP. Cieszy się opinią znawcy zagadnień regionu Europy Wschodniej; Był konsulem generalnym RP w Kaliningradzie. Był radcą ds. politycznych w ambasadzie RP w Moskwie [1991-1992]. Był ambasadorem RP na Ukrainie [1996). Był ambasadorem RP w Turkmenistanie. Był ambasadorem RP na Litwie [04.2001-12.2004). Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego [20.01.2005). Obecnie ambasador w Moskwie.

---




• Jerzy Bajdar    -   komuch, dziennikarz, felietonista, okres stalinowski, redakcja wrocławskich "Sygnałów"

---




• Hanna Bajer    -   sędzia

---




• Magdalena Bajer    -   publicystka, przewodnicząca Rady Etyki Mediów (08.1999-02.2006); laureatka nagród, m.in. w konkursach im. Bruna Winawera, SDP, im. Hugo Steinhausa

---




• Zdzisław Bajzert    -   polonofob, komuch, polakożerca, sędzia, Gorzów Wlkp. szczególnie aktywny w działaniach represyjnych wobec opozycji politycznej

---




• Władysław Baka    -   dywersant, komuch, zbrodniarz - uczestnik porozumienia ponad głowami narodu polskiego - tajne rozmowy w Magdalence i "okrągły stół" ze strony żydokomuny PZPR

---




• Henryk (Chaim) Bal    -   polonofob, dywersant, komuch, stalinowiec, od 1945 w PPR / PZPR. W pierwszej połowie 1946 przewodniczący Wojewódzkiego Komitetu Żydowskiego w Warszawie, członek Rady Naczelnej ORT. W latach sześćdziesiątych pracownik personalny Państwowego Przedsiębiorstwa Kolportażu "Ruch"

---




• Edward Balawejder    -   bł. dyrektor Muzeum na Majdanku (05.2000)

---




• Artur Balazs    -   polonofob, dywersant, pełnił funkcję ministra ds. warunków życia na wsi w rządzie Tadeusza Mazowieckiego; W 1997 r. wraz z Aleksandrem Hallem doprowadził do powstania Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. Od 1999 do 2001 r. był ministrem rolnictwa i rozwoju wsi. Do obecnego Sejmu wszedł z listy Platformy Obywatelskiej, ale nie został członkiem jej klubu parlamentarnego. W styczniu 2002 r. objął funkcję prezesa SKL-Ruch Nowej Polski;    zbrodniarz - uczestnik porozumienia ponad głowami narodu polskiego ze zbrodniarzami PZPR i SB - "okrągły stół"

---




• Jacek Balcer    -   był rzecznikiem prasowym Towarzystwa Ubezpieczeniowego Warta (07.2002). Rzecznik prasowy BPH PBK (07.2003-07.2005). Dyrektor Biura Marketingu Banku BPH PBK (02-10.2004).

---




• Leszek Balcerowicz - Aaron Bucholtz    -   wróg #1 Polskości, Narodu Polskiego i Wolnego i Niepodległego Państwa Polskiego, polonofob, komuch, dywersant, mason, świnia Orwell'owska, fanatycznie i zajadle nienawidzi polskości, Polaków i Polski, członek PZPR od 1969, globalista, agent Sachsa i Sorrosa, główny "rabin" żydolichwy w Polsce; Od 1995 do 2000 roku był przewodniczącym Unii Wolności. Od grudnia 2000 roku jest prezesem NBP. Od 1 maja 2004 wszedł z urzędu w skład Rady Ogólnej Europejskiego Banku Centralnego;

  członek globalnej organizacji "Grupa 30" założona w 1978 r. przez żyda, masona i globalistę Geoffreya Bella z iniciatywy Fundacji Rokefellera; obecnie prezydentem jest mason, żyd Alan Greenspan, prezydent Banku Centralnego Rezerw Federalnych USA)

  więcej informacji znajdziesz tu => > http://www.polonica.net/Balcerowicz.htm

---




• Zuzia Balcerzak    -   Komitet Regionalny Polskiej Unii Studentów Żydowskich

---




• Jacek Balcewicz    -   fotografik,  tematyka żydowska

---




• Marek Balicki    -   polonofob, dywersant, komuch, libertyn, lewak, zwolennik liberalizacji prawa aborcyjnego, świnia Orwell'owska; Po 1989 był członkiem ultra lewicowego ROAD, później UD i UW; współzałożyciel Socjaldemokracji Polskiej w marcu 2004r.; W latach 1998-2001 był doradcą prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego.

---




• Zygmunt Balicki    -   polonofob, dywersant, komunista, mason, założyciel PPS, jesienią 1892 roku w Paryżu powstał tzw. „Związek Zagraniczny Socjalistów Polskich", stał się on zalążkiem właściwej PPS, której to aktywnym działaczem był Józef Piłsudski - przyszły 'marszałek' Polski; członek Stronnictwa Postępowo-Demokratycznego. Stronnictwo to zostało założone przez polsko-rosyjskich socjalistów-masonów

---




• Dariusz Baliszewski    -   polonofob, dywersant, oszczerca, kalumniator zohydzający i hańbiący dobre imię Polski i polskich patriotów

---




• Joanna Bałaban    -    aktywistka żydowska, żydowski ośrodek "Brama Grodzka - Teatr NN" w Lublinie

---




• Piotr Bałtroczyk    -   dziennikarz, konferansjer, satyryk, prezenter telewizyjny i radiowy, kpiarz

---




• Hanna Banaszak    -   piosenkarka

---




• Aleksandra Bańkowska    -   UW Studenckie Koło Naukowe Sekcja Historii i Kultury Żydów

---




• Aleksander Bardini    -   reżyser, aktor, dyrektor teatru, pedagog. Po ukończeniu Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej, występował w Teatrze Polskim w Wilnie (1935-36), teatrach warszawskich (1936-39), w sowieckim Państwowym Teatrze Polskim we Lwowie (1939-41), a po wojnie współpracował głównie z teatrami warszawskimi, przede wszystkim Polskim i Współczesnym; 1958-60 dyrektor Teatru Ateneum. 1950-78 profesor Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Po 1956 przez pewien czas przebywał w Izraelu (m.in. reżyserował Tango S. Mrożka w teatrze w Tel Avivie), jednak wrócił do Polski. Był twórcą wielu inscenizacji klasyki światowej i polskiej (Sen nocy letniej, Miarka za miarkę, Barbarzyńcy, Borys Godunow, Otello, Dziady, Balladyna, Halka, Jutro). Nie należy jednak zapominać o jego niechlubnej działalności w okresie stalinowskim (reżyserował m.in. takie szmiry komunistycznego dramatu jak Juliusz i Ethel), która cieszyła się pełnym uznaniem stalinowskiej władzy. Za wysługiwanie się reżymowi otrzymał m.in.: Nagrodę Państwowę III stopnia w 1953 i II stopnia w 1955, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Medal 10-lecia Polski Ludowej (1954), Srebrny i Brązowy Medal “Za zasługi dla obronności kraju” czy tytuł Zasłużony Nauczyciel PRL.

  Wieloletni pedagog Teatru Żydowskiego im. Estery Rachel i Idy Kamińskich w Warszawie - wykształcenie młodzieży aktorskiej posługującej się językiem jidysz;
  
  teatr ten jest instytucją finansowaną obecnie ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Samorządu Województwa Mazowieckiego (!!)

---




• Zygmunt Baranek    -   malarz

---




• Stanisław Barańczak    -   polonofob, komuch, dywersant, członek-założyciel KOR - "komandosi", żydokomuna-trockiści, marksiści [KOR powstał z najbardziej antypolskich struktur partyjnych: WKP(b), KPZU, KPU(b), KPB(b), KPF, KPD(Niemiec), MOPRu.]; poeta i krytyk, jeden z ulubionych idolów trockistów-michnikowców; mieszka w USA

---




• Janusz Bargieł    -   polonofob, dywersant, komuch, członek ZSMP, PZPR, SLD

---




• Józef Barski - Józef Gitler    -   od 1922 zajmował kierownicze stanowiska w żydowskich Joincie i Centosie, od 1923 w KPP. W getcie warszawskim działacz PPR i Centosu, 1943-1945 w Bergen-Belsen, 1945-1950 sekretarz generalny Jointu w Polsce, 1950-1953 dyrektor naczelny PKO, w 1953 aresztowany pod zarzutem szpiegostwa, po uwolnieniu dyrektor zakładów przemysłowych im. 22 lipca. Wieloletni członek Rady Naukowej Żydowskiego Instytutu Historycznego

---




• Antoni Bartkiewicz    -   dyrektor TV POLONIA, w radzie Fundacji Rozwoju Kultury Żydowskiej w Polsce

---




• Kazimierz Bartkowiak    -   polonofob, komuch, dywersant, oszczerca i paszkwilant, "specjalista" od atakowania i oczerniania kościola katolickiego, ...czyżby wywodził się z Departamentu IV SB? (ds. Kościoła);   felietonista żydokomunistycznego i marksistowskiego "Dziś" - redaktor naczelny marksista-komunista Mieczysław F. Rakowski

---




• Tadeusz Bartkowiak    -   Dyrektor Generalny Poczty Polskiej

---




• Ignacy Bartman    -   polonofob, komunista, stalinowiec, inżynier elektryk (Nancy), działacz komunistyczny. Od 1902 działacz Polskiej Partii Socjalistycznej “Proletariat”, a od 1905 Socjal-Demokracji Królestwa Polskiego i Litwy w Warszawie; współpracował wówczas z Feliksem Dzierżyńskim i Różą Luksemburg. Wydalony w 1907 z granic Królestwa Polskiego, wyjechał do Francji, gdzie studiował. Od 1918 należał do Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (KPP) w Warszawie. Podczas okupacji hitlerowskiej ukrywał się z pomocą Polaków jako Ignacy Kulesza (żona i syn zginęli w getcie warszawskim albo Treblince). Od 1945 członek Polskiej Partii Robotniczej (następnie PZPR). Skierowany do sektora ekonomicznego; m.in. 1948-55 dyrektor elektrowni w Krakowie. W czasie wyborów do sejmu PRL w 1947 był przewodniczącym Komisji Wyborczej na terenie Krakowa; właśnie w Krakowie dokonano najbardziej jaskrawych szachrajstw z wynikami wyborów, co później wyszło na jaw. Od 1951 członek Komisji Rewizyjnej Komitetu Wojewódzkiego PZPR. 1951-54 prezes Zarządu Okręgowego komunistycznego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w Krakowie. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

---




• Maksymilian Bartman    -   polonofob, zbrodniarz, stalinowiec, agent sowiecki NKWD; mgr prawa (UWarsz.), działacz komunistyczny (od 1925). Ukończył Szkołę Handlową Zgromadzenia Kupców m. Warszawy. Jako działacz Związku Młodzieży Komunistycznej i Komunistycznej Partii Polski był kilkakrotnie aresztowany za działalność antypaństwową. Po zajęciu wschodniej Polski przez Armię Czerwoną we wrześniu 1939 wysługiwał się władzom sowieckim. Był pracownikiem Obwodowego Urzędu Komisariatu Ludowego Sprawiedliwości Republiki Białoruskiej w Białymstoku. Nie ulega wątpliwości, że ma na sumieniu wielu Polaków jako urzędnik sowieckiej “sprawiedliwości”. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w czerwcu 1941 uszedł/uciekł aż do Mordwińskiej Autonomicznej Republiki. Zmobilizowany do Armii Czerwonej (V-VIII 1942) załatwił sobie (jak wielu innych żydów, bo do walki z hitleryzmem spieszno im nie było!) zwolnienie z wojska. W 1943 wstąpił do 1 Dywizji im. T. Kościuszki, w której był oficerem politycznym. Po wojnie, w stopniu majora był podprokuratorem Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Warszawie, skazując wielu działaczy polskiego podziemia na śmierć lub długoletnie więzienie. 1949-52 starszy inspektor w NIK. 1952-53 instruktor Wydz. Oświaty i Szkolnictwa Wyższego KWarsz. PZPR. 1953-64 redaktor w Polskiej Agencji Prasowej w Warszawie. Odznaczony przez rząd żydokomunistyczny Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski; źródło: "Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego" Warszawa 1978-92

---




• Paweł Michał Bartolik    -   polonofob, dywersant, komuch i lewak, działacz "Nowej Lewicy"

---




• Edyta Bartosiewicz    -   piosenkarka

---




• Adam Bartosz    -   aktywista żydowski, etnograf, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, Rada Fundacji Judaica; Dyrektor Muzeum Okręgowego w Tarnowie. Autor wielu publikacji, poświęconych tematyce żydowskiej w Tarnowie i w Małopolsce; prezes Komitetu Opieki nad Zabytkami Kultury Żydowskiej w Tarnowie.

---




• Hanna Bartoszewicz    -    redaktorka, żydokomunistyczna "Gazeta Wyborcza"

---




• Zofia Bartoszewska    -   wydawca

---




• Władysław Bartoszewski    -   wróg #1 Polskości, Narodu Polskiego i Wolnego i Niepodległego Państwa Polskiego, polonofob, komuch, dywersant, mason, senator, świnia Orwell'owska, znawca i piewca tematyki żydowskiej, minister spraw zagranicznych w postkomunistycznym rządzie Józefa Oleksego, związany z redakcją żydo-katolewackiego "Tygodnika Powszechnego" od bardzo długiego czasu, jak i filosemickiej elitki PEN-Clubu, od 1972 r., gdy Bartoszewski został sekretarzem generalnym tej organizacji;

  członek "Klubu Krzywego Koła";   "Klub Krzywego Koła" to nazwa klubu dyskusyjnego działającego w Warszawie w latach 1955-1962; który został założony w 1955 roku z inicjatywy i pod nadzorem pułkownik UB Julii Brystigierowej w celu sterowania i infiltrowania przeciwników ówczesnej władzy; klub skupiał ówczesną elitkę intelektualną, tzw. (żydokomunistyczną) opozycje inteligencką, dyskusje w nim prowadzone dotyczyły m.in. problematyki kulturowej, politycznej, filozoficznej, artystycznej i ideologicznej; w zebraniach brali udział m.in.: Jan Józef Lipski żyd i mason, Witold Jedlicki żyd i komuch, Aleksander Małachowski żyd i mason, Stanisław Ossowski, Paweł Jasienica żyd, Antoni Słonimski żyd stalinowiec i mason, Władysław Bartoszewski żyd i mason, Jerzy Urban żyd i komuch, Jan Olszewski żyd i mason, Ludwik Hass żyd i mason, Leszek Kołakowski żyd i fanatyczny marksista stalinowiec, Aniela Steinsbergowa żydówka, Antoni Zambrowski żyd i komuch, a teraz "prawicowiec", Karol Modzelewski żyd i komuch, Jacek Kuroń żyd i komuch trockista, Adam Michnik żyd i komuch trockista, Anna Rudzińska, Jerzy Kornacki, Adam Schaf żyd stalinowiec i marksista;   po więcej szczegółów zapraszamy --   KKK - "Klub Krzywego Koła"

  Wsławił się" niechlubnym "donosem na Polskę" w przemówieniu w izraelskim Knesecie (mówił w nim o antysemickich "ciemniakach" na polskiej prowincji, dziwnie zapominając o antypolskich wypowiedziach "jaśnie oświeconych" premierów Bergina i Szamira.   Został Honorowym Obywatelem Izraela;   odznaczony Orderem Orła Białego przez rząd żydokomunistyczny;   aktywny wszędzie tam gdzie jest żydostwo, ...nigdy tam gdzie jest sprawa polska;   członek rady programowej "Otwarta Rzeczpospolita"

  "Otwarta Rzeczpospolita" oficjalnie: Stowarzyszenie przeciw Antysemityzmowi i Ksenofobii powstałe w 1999 r. Stowarzyszenie liczy ponad 300 członków o różnych przekonaniach politycznych, różnych wyznań i bezwyznaniowych; głównie jednak pochodzenia żydowskiego; finansowe wsparcie ze strony antypolskiej Fundacji im. Stefana Batorego - założona i finansowana przez żydowskiego hochsztaplera giełdowego Sorrosa;

  Ciekawostka: wczasie okupacji hitlerowskiej Władysław Bartoszewski został zwolniony przez Niemców z obozu w Oświęcimiu - Powód? Zły stan zdrowia! ... ...Ha, ha, ha ...Dobry kawał!

---




• Jacek Bartyzel    -   polonofob, dywersant, był współzałożycielem i rzecznikiem Ruchu Młodej Polski, kierowanego przez Aleksandra Halla. Działał w Klubie Inteligencji Katolickiej [żydo-katolewica] w Łodzi oraz w Komitecie Obywatelskim przy Lechu Wałęsie. Jest honorowym członkiem i przewodniczącym Straży Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego. Publikuje w kwartalniku "Pro Fide Rege et Lege". Prezes Klubu Konserwatywnego w Łodzi

---




• Małgorzata Maria Bartyzel    -   polonofob,dywersant, poseł PiS, głosowała za przekazaniem żydom w USA $65 miliardów bezpodstawnych "odszkodowań"

---




• Bożena Batycka    -   polonofob, projektantka torebek i biżuterii, bywalczyni na czerwonych salonach żydokracji w PRL-bis

---




• Jarosław Bauc    -   polonofob, dywersant,   ur. w Łodzi;   Absolwent Wydziału Ekonomiczno-Socjalnego Uniwersytetu Łódzkiego - rocznik 1982. Absolwent University of Windsor w Ontario w Kanadzie. W 1990 r. Ukończył kursy z zakresu makroekonomii, mikroekonomii i finansów w London School of Economics i w 1991 r. w University of Vienna; W 1995 r. konsultant Banku Centralnego Estonii. W 1996 r. na zlecenie USAID był doradcą ministra finansów Mongolii, gdzie zaprojektował reformę systemu podatkowego. Współpracował z Centrum Badań i Promocji Biznesu 'Ecorno' w zakresie restrukturyzacji finansowej i majątkowej podmiotów gospodarczych [1993-1997]. Był doradcą ministra finansów Rumunii [02.1997); przewodniczący Rady Banku PKO BP (11.1999); sekretarz stanu w Ministerstwie Finansów (10.01.1998-12.06.2000); minister finansów w rządzie Jerzego Buzka (06.2000-28.08.2001); Stały współpracownik Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych (1992-08.2001)

---




• Arnold Baum    -   polonofob, komunista, agent sowiecki; buchalter, działacz komunistyczny. W latach 1914-18 był działaczem żydowskiego Bundu; w 1918 wstąpił do lewicowej Socjal-Demokracji Królestwa Polskiego i Litwy (SDKPiL) i wraz z innym działaczymi tej partii znalazł się w Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (później KPP). W listopadzie 1919 wyjechał do Niemiec, gdzie działał w Komunistycznej Partii Niemiec. Wyjechał następnie do Belgii i został członkiem Komunistycznej Partii Belgii. Kiedy okazało się, że komunizm nie podbił Europy Zachodniej, w lipcu 1920, kiedy Armia Czerwona zbliżała się do Warszawy, wyjechał do Związku Sowieckiego i oddał się do dyspozycji Armii Czerwonej, która w międzyczasie została wyparta na wschód po klęsce pod Warszawą. Zamiast więc pomagać Armii Czerwonej w podboju Polski i Europy, musiał stawać w obronie Związku Sowieckiego; był skierowany do Zarządu Politycznego Frontu Zachodniego (polsko-sowieckiego). Po wyjściu z wojska, z armii, której sława została zdeptana przez Polaków, pozostał na stałe w Związku Sowieckim (w Polsce mógł liczyć wyłącznie na więzienie lub kulę z łeb za zdradę stanu). Został członkiem sowieckiej partii komunistycznej WKP(b) i pracował w Wydziale Propagandy Międzynarodówki Komunistycznej w Moskwie, później w Międzynarodowej Pomocy Robotniczej i w latach 1922-37 na odpowiedzialnych stanowiskach w zakładach chemicznych w Leningradzie (Petersburg). W okresie wielkich czystek w partii sowieckiej został w 1937 aresztowany przez NKWD i stracony

---




• Marzena Baum    -   aktywistka żydowska, żydowski ośrodek "Brama Grodzka - Teatr NN" w Lublinie

---




• Adam Bauman    -   aktor

---




• Janina Bauman    -  

---




• Krzysztof Bauman    -   aktor

---




• Zygmunt Bauman    -   polonofob, stalinowiec, komuch, agent sowiecki, ideolog stalinizmu, specjalista od stalinizacji nauki, zbrodniarz PZPR, PRL; socjolog marksistowski, członek PZPR; mąż - Heleny Wolińskiej – prokuratora w okresie stalinowskim; w czasie wojny inspektor milicji w Moskwie, później w Polsce oficer "wojska ubeckiego", jak nazywano Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Doszedł tam do rangi majora. Zwolniony z KBW w 1953 r., przeszedł do nauki. Zrobił karierę jako profesor socjologii; Docent i kierownik Katedry Socjologii Ogólnej Uniwersytetu Warszawskiego. Po wypadkach marcowych 1968 otrzymał zgodę na wyjazd emigracyjny do Izraela, jednak zamieszkał w Anglii. Po wyjeździe z Polski nawiązał współpracę z kontrolowanym przez żydów Radiem Wolna Europa (RWE) i żydolewacką paryską “Kulturą”, którzy z niego zrobili "bohatera narodowego"; felietonista żydowskiego pisma "Midrasz"

---




• Piotr Baumgart    -   polonofob, dywersant; w okresie PRL był działaczem NSZZ "Solidarność" Rolników Indywidualnych ...;     zbrodniarz - uczestnik porozumienia ponad głowami narodu polskiego ze zbrodniarzami PZPR i SB - "okrągły stół"

---




• Leon Baumgarten - właśc. imię - Łazarz    -   polonofob, komunista, agent NKWD, kolaborant sowiecki; historyk (UWarsz.), działacz komunistyczny. Nauczyciel szkół żydowskich w Warszawie i działacz Poalej Syjon-Lewicy, a od 1931 Komunistycznej Partii Polski (KPP), w której był redaktorem wydawanego przez Biuro Żydowskie pisma “Forojs” (“Naprzód”), a następnie “Literarysze Trybune”. Po zajęciu wschodniej Polski przez Armię Czerwoną w 1939 wysługiwał się okupantowi sowieckiemu w Brześciu n. Bugiem. Najpierw był redaktorem dziennika “Raboczyj”, a następnie w redakcji okręgowej gazety partyjnej “Zaria”. Od września 1940 był pełnomocnikiem Urzędu Literatury i Wydawnictw na obwód brzeski. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w czerwcu 1941 uciekł przed hitlerowcami aż do Kirgizji. W marcu 1944 został skierowany do pracy w komunistycznym Związku Patriotów Polskich (ZPP). Najpierw działał w Kirgizji, a następnie w Moskwie, będąc w latach 1946-50 redaktorem moskiewskiego oddziału Polskiej Agencji Prasowej (PAP). Jednocześnie na zlecenie władz partyjnych prowadził w archiwach sowieckich poszukiwania materiałów źródłowych do dziejów polskiego komunizmu i ruchu robotniczego. W 1950 przyjechał do Polski i został kierownikiem redakcji historycznej w wydawnictwie “Książka i Wiedza” (do 1962). Za fałszowanie historii Polski został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Wydał m.in. Dzieje Wielkiego Proletariatu (1966) i Krakowski komisarz policji w służbie carskiego wywiadu (1967);   odznaczony przez rząd żydokomunistyczny Orderem Odrodzenia Polski;   źródło: "Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego" Warszawa 1978-92

---




• Jerzy Baumritter    -   bł. zastępca redaktora naczelnego "Trybuny Ludu" - oficjalnego organu KC PZPR

---




• Jakub Jankiel Bąk    -   polonofob, bolszewik, komunista, agent sowiecki, kamasznik, działacz komunistyczny. Od 1926 członek Związku Młodzieży Komunistycznej Zachodniej Białorusi, a od 1927 Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi, która walczyła o oderwanie ziem północno-wschodnich (włącznie z Białymstokiem) od Polski. Działał głównie w Wilnie, Grodnie, Pińsku, Brześciu, Hakójnówce, Białowieży i Białymstoku. 1928, 1929 i 1931 aresztowany za działalność antypaństwową i antypolską. W 1931 był na przeszkoleniu partyjnym w Związku Sowieckim (w Mińsku), a w 1933-34 na tzw. kursach leninowskich Międzynarodówki Komunistycznej w Moskwie. Po nielegalnym powrocie do Polski został aresztowany w 1935 i skazany na 8 lat więzienia. Po zajęciu wschodniej Polski przez Armię Czerwoną we wrześniu 1939 organizował sowiecką Gwardię Robotniczą w Wilnie, a po przekazaniu miasta Litwie pracował w milicji w Białymstoku. Wskazał NKWD wielu Polaków, którzy zostali rozstrzelani albo uwięzieni, a najczęściej zesłani do łagrów lub w głąb Rosji. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w czerwcu 1941 uciekł do Czelabińska. Wcielony do Armii Czerwonej, w lutym 1942 został przeszkolony w Moskwie i przerzucony na tereny okupowanej przez Niemców Wileńszczyzny, aby podporządkować władzom sowieckim tamtejsze nie-polskie oddziały partyzanckie; pełnomocnik partii sowieckiej (WKPb) w oddziałach partyzantki białoruskiej. Zginął w grudniu 1943 osaczony przez Niemców k. Wołkowyska.

---




• Monika Bednarczuk    -   autorka książek, tematyka żydowska

---




• Renata Beger    -   dywersant, aferzystka, posłanka na Sejm z listy Samoobrony;

  26 listopada 2003 zrzekła się immunitetu poselskiego. W styczniu 2004 posłance postawiono zarzut, że w sierpniu 2001 roku dopuściła się sfałszowania wyborczych list poparcia przez własnoręczne dopisanie wielu osób lub zlecenie tego innej osobie - jest to najpoważniejszy zarzut wobec niej, którego skutkiem może być utrata mandatu poselskiego i zakaz piastowania przez pewien okres funkcji publicznych. Za oszustwo wyborcze groziłaby kara do 3 lat, a za posługiwanie się nieprawdziwymi danymi - do 5 lat więzienia. Proces rozpoczął się w listopadzie 2004. Prokurator zażądał dwóch lat więzienia w zawieszeniu na pięć lat. Przewód sądowy został zamknięty 23 czerwca 2006. 30 czerwca została skazana na 2 lata więzienia w zawieszeniu na 5 lat.

  26 września 2006 r. w programie Tomasza Sekielskiego i Andrzeja Morozowskiego "Teraz My" telewizji TVN pokazano materiał filmowy nakręcony ukrytą kamerą w porozumieniu z Januszem Maksymiukiem, wiceprzewodniczącym Samoobrony i Renatą Beger. Podczas zarejestrowanych z ukrycia spotkań posłanka przedstawia Adamowi Lipińskiemu, wiceprezesowi Prawa i Sprawiedliwości, swoje warunki za ewentualne przejście do PiS-u, w tym pierwsze miejsce na liście partyjnej, stanowisko w Ministerstwie Rolnictwa, utworzenie z państwowych środków funduszu na rzecz spłaty weksli posłów odchodzących z Samoobrony, miejsce na liście wyborczej przed wyborami samorządowymi dla zaufanych ludzi (w tym dla jednego z członków rodziny) oraz pomoc w rozwiązaniu spraw sądowych.

  Taśmy zawierały również nagrania rozmów posłanki z innym posłem Wojciechem Mojzesowiczem, który wcześniej przeszedł z Samoobrony do PiS. Sytuacja ta wywołała burzę w Sejmie a dwie partie opozycji: PO i SLD ustosunkowały się do tej sprawy jeszcze w nocy na konferencjach prasowych. W oficjalnym wystąpieniu premier Jarosław Kaczyński przeprosił obywateli urażonych zachowaniem działaczy swojej parti. 25 października Renata Beger została ukarana naganą przez sejmową Komisję Etyki Poselskiej, Wojciech Mojzesowicz ukarany został upomnieniem.

---




• Hersz Lejb Bekerkunst    -   polonofob, komunista, działacz komunistyczny. Początkowo należał do żydowskiego Bundu, następnie Kombundu, a w 1923 wstąpił do Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (później KPP). 1928-30 członek Centralnego Biura Żydowskiego przy Komitecie Centralnym KPP. 1922-27 więziony za działalność wywrotową. Nie zgadzając się z polityczną taktyką partii (m.in. bierność wobec hitleryzmu) zerwał w 1933 z KPP. W 1939 wyemigrował do USA.

---




• Aleksander Bekier    -   polonofob, komunista, zbrodniarz-ludobójca, s. Izaaka, działacz komunistyczny. W 1925 wyemigrował do Francji, gdzie został członkiem Komunistycznej Partii Francji (FPK), współredagując kilka pisemek partyjnych (m.in. “L’Aube Nouvelle” w Paryżu). Podczas wojny domowej w Hiszpanii, w latach 1936-38, był komisarzem politycznym XIV, a następnie XIII Brygady; po ofensywie na Saragossę był zastępcą komisarza V Korpusu w randze komisarza brygady. We wrześniu 1944 został kierownikiem Biura Informacyjnego FPK przy Centralnej Komisji Kontroli. Jednocześnie nawiązał kontakt z komunistycznym Polskim Komitetem Wyzwolenia Narodowego (PKWN), zostając sekretarzem jego delegatury w Paryżu. Po uznaniu reżymu warszawskiego przez Francję w lipcu 1945 pełnił przez kilka tygodni funkcję charge d’affaires PRL we Francji, a następnie do stycznia 1948 był I sekretarzem ambasady PRL w Paryżu. W 1948 przyjechał do Polski Ludowej i został dyrektorem wydziału personalnego CRS “Samopomoc Chłopska” w Warszawie. W lipcu 1952 został skierowany na zastępcę redaktora “Chłopskiej Drogi”. 1955-57 kierownik Redakcji Literatury Masowo-Politycznej w wydawnictwie “Książka i Wiedza” w Warszawie. 1958-62 radca ambasady PRL w Meksyku i od września 1962 wicedyrektor Departamentu Ameryki Łacińskiej w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

---




• Marek Belka    -   polonofob, dywersant, komuch, mason i członek tzw. "Komisji Trójstronnej"; członek rady nadzorczej BIG; dwukrotny minister finansów, wicepremier i premier "III RP"

---




• Irena Bellert    -   redaktor strony Kanadyjska Fundacja Dziedzictwa Polsko-Żydowskiego

---




• Ewa Bem    -   piosenkarka

---




• Ryszard Bender - Fajwisch Berenstein    -   dywersant, historyk, profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, działacz i prezes lubelskiego Klubu Inteligencji Katolickiej [KIK żydo-katolewica]. W latach 1973 - 1977 bezpartyjny radny Miejskiej Rady Narodowej w Lublinie. W latach 1977 - 1981 i 1985 - 1989 bezpartyjny poseł na Sejm PRL. W latach 1991 - 1993 senator RP. W latach 1993 - 1997 członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji i jej przewodniczący w latach 1993-1994. Od 1998 do 2005 radny Sejmiku województwa lubelskiego. Od 2005 roku senator z ramienia LPR (!); prof. Historii KUL, żyd z Łomży, moralizator na falach Radia Maryja       zbrodniarz - uczestnik porozumienia ponad głowami narodu polskiego ze zbrodniarzami PZPR i SB - "okrągły stół"

---




• Edwin Bendyk    -   publicysta, żydokomunistyczny tygodnik "Polityka"

---




• Ewa Berberyusz    -   polonofob, lewak, dywersant, oszczerca i paszkfilant, dziennikarka, żydo-katolewacki "Tygodnik Powszechny" , żydokomunistyczna "Gazeta Wyborcza"

---




• Grzegorz Berendt    -   Żydowski Instytut Historyczny

---




• Leon Berenson    -   był w latach 1920-23 radcą prawnym poselstwa polskiego w Waszyngtonie

---




• Mieczysław Berenstein    -   polonofob, komunista, działacz komunistyczny, publicysta. Podczas I wojny światowej przebywał na terenie Rosji. Brał udział w rewolucji bolszewickiej (XI 1917). Po przyjeździe do Polski w 1918 został członkiem Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (później KPP): 1923-27 zastępca i 1927-30 członek Komitetu Centralnego KPP. Aresztowany kilka razy za działalność antypaństwową i antypolską. W 1932 wyjechał do ZSRR i był pracownikiem Czerwonej Międzynarodówki Związkowej w Moskwie. W okresie wielkich czystek w partii sowieckiej, został w 1937 aresztowany i stracony.

---




• Leokadia Berger    -  

---




• Eleonora Bergman    -   polonofob, dywersant, Od połowy lat 80. zajmuje się zabytkami kultury żydowskiej, ich historią i dokumentacją. Od 1991 roku pracuje w Żydowskim Instytucie Historycznym, od 2007 roku dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie.

---




• Oskar Berkowicz    -   polonofob, komunista, agent NKWD, konfident sowiecki; W 1919 wstąpił do żydowskiej organizacji młodzieżowej Cukunft we Lwowie, a w 1922 do Związku Młodzieży Komunistycznej. Od 1925 działacz Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy (KPZU), w której był m.in. sekretarzem Komitetu Okręgowego we Lwowie, 1930-31 członkiem centralnego aparatu, a następnie kierownikiem Wydziału Wojskowego. Kilkakrotnie aresztowany za działalność antypaństwową. W 1932 wyjechał dobrowolnie do ZSRR, wzmacniając w tym kraju komunizm (pracował w aparacie propagandy w Odessie). W 1935 został aresztowany i skazany na 10 lat łagru w okręgu kołymskim. W 1945 został zwolniony z łagru, jednak zabroniono mu wyjazdu z miejsca zesłania. Takie pozwolenie otrzymał dopiero w 1955. W 1956 przyjechał do Polski, chociaż z własnego wyboru był obywatelem sowieckim, a jego rodzinne miasto (Lwów) było teraz w granicach ZSRR, o co walczył przecież przed wojną, jako agent Moskwy. Każde demokrytyczne państwo odmówiłoby prawo osiedlenia się na swoim terytorium takiemu osobnikowi. Jednak PRL była rządzona przez Żydów i dla Żydów. Była uważana przez nich za teren osiedlenia lub tranzytowy dla Żydów sowieckich. Przyjazd Żydów do Polski w latach 1945-48 (ok. 150.000) i w latach 1956-58 (ponad 20.000) był przez wysoko postawionych Żydów zaplanowany i przeprowadzany w najmniejszych szczegółach, jak np. świadome osiedlenie ponad 30.000 Żydów w samym Szczecinie, skąd ci Żydzi swobonie przechodzili na teren sowieckiej strefy okupacyjnej Niemiec, skąd udawali się głównie do Palestyny/Izraela. Wszystko to odbywało się na koszt podatnika polskiego (kiedy Żydzi/Izrael zwróci Polakom pieniądze na to wydane?!). We wrześniu 1956 został przyjęty do PZPR, jednak już 15 listopada tego roku zginął w wypadku samochodowym;   odznaczony przez rząd żydokomunistyczny Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski;   źródło: "Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego" Warszawa 1978-92.

---




• Aleksandra Berłożecka    -   polonofob, dywersant, promocja i reklama żydowskiego pisma "Midrasz"

---




• Adolf Abraham Berman    -   ur. w Warszawie,   zm. w Tel-Awiw Jaffa, Izrael;   psycholog, komunista; działacz Poalej Syjon-Lewica; sekretarz Żegoty, brat zbrodniarza Jakuba Bermana. Spokrewniony z Markiem Borowskim, komunistycznym politykiem (SDL). W czasie II wojny światowej posługiwał się pseudonimem Borowski. W styczniu 1944 roku został kierownikiem referatu żydowskiego KRN - Krajowa Rada Narodowa. W roku 1945 został wiceprzewodniczącym, a potem przewodniczącym Centralnego Komitetu Żydów Polskich. Po zakończeniu wojny założył Berihah - tajną organizację pomagającą Żydom w ucieczce do Izraela. Był posłem na Sejm Ustawodawczy (od 1947 r.) W 1950 roku wyjechał z Polski do Izraela. Zeznawał w procesie Adolfa Eichmanna. Był członkiem Knesetu. Od 1954 roku był członkiem Izraelskiej Partii Komunistycznej i wchodził w skład jej władz.

---




• Jakub Berman    -   wróg #1 Polskości, Narodu Polskiego i Wolnego i Niepodległego Państwa Polskiego, polonofob, komunista, stalinowiec, agent sowiecki od 1928, zbrodniarz MBP, UB, KPP, KC PZPR, polakożerca, fanatycznie i zajadle nienawidził polskości, Polaków i Polski;   wój Marka Borowskiego;   brat Adolfa Abrahama Bermana.

  Po zajęciu wschodniej Polski przez Armię Czerwoną we wrześniu 1939 wyjechał z Warszawy do okupacji sowieckiej i poszedł na współpracę z okupantem. Od razu przyjął obywatelstwo sowieckie, agitował przed wyborami do tzw. Zgromadzenia Narodowego Zachodniej Białorusi i za przyłączeniem zajętych przez Armię Czerwoną ziem polskich do Związku Sowieckiego; Współorganizator Centralnego Biura Komunistów Polski w ZSRR (1944), jeden z organizatorów sowietyzacji Polski, współodpowiedzialny za terror stalinowski w Polsce; w latach 1944-1956 członek Biura Politycznego PPR, następnie PZPR, 1952-1954 członek Prezydium Rady Ministrów, 1954-1956 wicepremier. W latach 1949-1954 był członkiem Komisji Biura Politycznego KC PZPR ds. Bezpieczeństwa Publicznego; współodpowiedzialny za terror, zbrodnie, depolonizacje Polski - działalność Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego.

  Karierę polityczną zakończył w ramach "odwilży październikowej" 1956, w 1957 usunięty z PZPR. W 1983 odznaczony medalem Krajowej Rady Narodowej. Uniknął odpowiedzialności karnej.

---




• Marek Bernard    -  

---




• Josel-Józef Bernsztejn    -   polonofob, komunista, agent sowiecki; Od 1924 działacz Komunistycznego Związku Młodzieży Zachodniej Białorusi. 1924-26 i 1928-29 więziony za działalność antypaństwową i antypolską. W kwietniu 1930 skierowany do Mińska na przeszkolenie partyjne. Po nielegalnym powrocie do Polski w lipcu 1931 działał jako wywrotowiec w Białymstoku (jako pełnomocnik Komitetu Centralnego KPZB) i na terenie Białostocczyzny. 1932 kierownik Biura Litewskiego przy KC KPZB. 1932-34 ponownie w Mińsku, gdzie pracował w przedstawicielstwie KC KPZB przy KC partii białoruskiej w Związku Sowieckim - KP(b)B. W lutym 1934 wrócił nielegalnie do Polski i został sekretarzem partii w Wilnie. Aresztowany w kwietniu t.r. został skazany na 7 lat więzienia oraz doliczono mu poprzedni 4-letni wyrok za nielegalne przekroczenie granicy, szpiegostwo oraz działalność wywrotową i antypolską. Wyszedł z więzienia po zajęciu Wilna przez Armię Czerwoną we wrześniu 1939. Stał się jednam z najbardziej aktywnych współpracowników sowieckiej władzy okupacyjnej w Wilnie; był jednym z kierowników sztabu tzw. Gwardii Robotniczej, siejącej krwawy terror w mieście do czasu przekazania miasta Litwie przez Związek Sowiecki pod koniec października 1939. Był odpowiedzialny za śmierć w samosądach setek Polaków i aresztowanie setek innych. Pod koniec października wrócił do Pińska, gdzie był działaczem partyjnym i członkiem Miejskiej Rady Delegatów. I tu prześladował i tępił Polaków i polskość miasta. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w czerwcu 1941 uciekł aż do Taszkentu (Uzbekistan); podobnie jak tysiące innych żydów, z dala od frontu. W grudniu 1944 powrócił do zajętego przez Armię Czerwoną Pińska, gdzie pozostał do końca życia

---




• Albert Bernsztok    -   polonofob, komunista, od 1911 działacz i jeden z kierowników socjaldemokratycznej młodzieżowej organizacji żydowskiej Cukunft w Warszawie. W 1912 aresztowany przez władze carskie i więziony do 1915. Po wyjściu z więzienia i zajęciu Warszawy przez Niemców wrócił do pracy w Cukunfcie i studiował medycynę na Uniwersytecie warszawskim. W 1916 opowiedział się za powiązaniem Cukunftu z Bundem. Był szowinistą żydowskim i namiętnym wrogiem idei niepodległej Polski. Za niemieckiej okupacji Warszawy był jednym z organizatorów świeckiego szkolnictwa żydowskiego w Warszawie/Polsce i współzałożycielem Domu Dziecka im. B. Grossera w Warszawie. I-VIII 1918 więziony przez Niemców w twierdzy modlińskiej. W styczniu 1919 wszedł do Komitetu Wykonawczego Bundu. Nie mógł pogodzić się z faktem powstania 11 XI 1918 niepodległego państwa polskiego. Jednocześnie siostra jego znajdująca się w Związku Sowieckim pisała mu o hegemonii Zydów w tym państwie. Postanowił więc wyjechać do Związku Sowieckiego i kontynuować studia w Charkowie, co załatwiła mu siostra. Podczas przekraczania granicy polsko-sowieckiej został zatrzymany przez polską żandarmerię polową, zastrzelony w czasie desperackiej próby ucieczki na sowiecką stronę granicy.

---




• Robert Bernatowicz    -   polonofob, dywersant, dziennikarz Radia Zet

---




• Stanisław Berson    -   polonofob, komunista, bolszewik, stalinowiec, Od 1913 w Rosji, po wybuchu I wojny światowej został powołany do wojska rosyjskiego. Po demokratycznej rewolucji lutowej 1917, która obaliła monarchię w Rosji, popierał lewicowych mienszewików-internacjonalistów i z ich ramienia wszedł do Mińskiej Rady Delegatów Robotniczych i Zołnierskich. W okresie rewolucji bolszewickiej (XI 1917) brał czynny udział w ustanawianiu władzy bolszewików na Białorusi, zwalczając przy tym namiętnie i brutalnie polską działalność narodową i wojskową na tych terenach (L. Dubacki). Założył i redagował w Mińsku bolszewicki dziennik polskojęzyczny “Prawda” (następnie “Polska Prawda”), który był wydawany przez bolszewicki Komitet Wojskowo-Rewolucyjny Frontu Zachodniego w celu sowietyzowania Polaków mieszkających na Białorusi. Po zajęciu środkowej części Białorusi przez wojska niemieckie, budował komunizm w Smoleńsku. Po wycofaniu się Niemców z Białorusi, w grudniu 1918 powrócił do Mińska i został członkiem Mińskiego Gubernialnego Komitetu Rewolucyjnego. Po ogłoszeniu Sowieckiej Republiki Białoruskiej (1 I 1919) został komisarzem (ministrem) kontroli państwowej, a 30 stycznia t.r. został jednocześnie przewodniczącym Grodzieńskiego Komitetu Rewolucyjnego; na tym stanowisku dał się poznać jako wróg Polaków i polskości. W lutym 1919 wybrany do Wielkiego Prezydium Centralnego Komitetu Wykonawczego Republiki Białoruskiej. Po utworzeniu sowieckiej republiki białorusko-litewskiej LITBIEŁ (27 II 1919) został w jej rządzie komisarzem kontroli państwowej z siedzibą w Wilnie. Po zdobyciu Wilna